مت و قال يسير الدنيا يشغل عن كثير الآخرة و له مناقب كثيرة رضى اللَّه عنه و از ملاحظهء عبارت كتاب الثقات ابن حبان و تهذيب التهذيب ابن حجر در باب زهرى گل ديگر شگفت و معلوم شد كه او چنان در گرداب حب جاه و تقرب بسلاطين غريق و منغمس بود كه آن همه خطاب و عتاب و نصيحت و فضيحت ابو حازم اعرج در وى هيچ اثر نكرد و او را اصلا از آن عبرتى حاصل نشد بلكه مزيد بر ان مىخواست كه ابو حازم اعرج را نيز در ورطهء مخالطت ظلمهء بنى اميه دركشد و او را بسوى سليمان بن عبد الملك ببرد ليكن او بمزيد تيقظ و تفطن خوددارى نمود و زهرى را كه براى خدع و فريبش آمده بود بجواب خشك واپس كرد و فيه من العار و الشنار ما لا يخفى على اولى الالباب و الابصار و مخفى نماند كه زهرى ميل و الفتى كه با ظلمهء بنى اميه داشت و انحراف و عداوتى كه با اهل بيت عليهم السّلام مىورزيد نه تنها بذات خود منفردا متصف به آن بود بلكه فى الحقيقة اين خبث باطن او را به ارث از اجدادش رسيده بود چه پدر جدش عبد اللَّه بن شهاب عليه ما يستحقه من السخط و العتاب علاوه بر آنكه در روز بدر همراه مشركين بود چنان عداوت شديده با جناب رسالت‌مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلم داشت كه در روز احد قصد حتمى قتل آن جناب كرده بود و با چند نفر متعاقد شده بود كه اگر آن جناب را ديد البته آن حضرت را قتل خواهد كرد و جدش از جملهء كافرانى بود كه در بدر براى جنگ به آن سرور در صف مشركين حضور داشتند و عجب كه زهرى از فرط وقاحت و غايت صفاقت اين معنى را خود ذكر مىنمود و آن را اصلا براى خويش موجب ننگ و عار نمىدانست بلكه بعنوان سخريه بلا تحرج و تحشم مسلك اعتراف به آن بجواب سؤال سائل مىپيمود ابن خلكان در وفيات الأعيان گفته و كان ابو جده عبد اللَّه بن شهاب شهد مع المشركين بدرا و كان احد النفر الذين تعاقدوا يوم احد لئن رأوا رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و سلم ليقتلنه او ليقتلن دونه و روى انه قيل للزهرى هل شهد جدك بدرا فقال نعم و لكن من ذلك الجانب يعنى انه كان فى صف المشركين و كان ابوه مسلم مع مصعب بن الزبير و لم يزل الزهرى مع عبد الملك ثم مع هشام بن عبد الملك و كان يزيد بن عبد الملك قد استقضاه و از تتبع ديگر كتب علماى سنيه نيز تاييد آنچه ابن خلكان ذكر نموده ظاهرست بلكه بالاتر از ان متحقق مىشود كه عبد اللَّه بن شهاب پدر جد زهرى همان خبيثست كه روز احد در جبين مبين جناب ختم المرسلين صلّى اللَّه عليه و آله اجمعين زخمى رسانيده روى خود را سياه گردانيده بود محمد بن عمر الواقدى در كتاب المغازى در غزوهء احد در ضمن روايتى طولانى گفته و كان اربعة من قريش قد تعاهدوا و تعاقدوا على قتل رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و سلم و عرفهم المشركون بذلك عبد اللَّه بن شهاب و عتبة بن أبى وقاص و ابن قمئه و أبى بن خلف و نيز واقدى در كتاب المغازى